beling

1. [Indonesia] pecahan kaca (barang pecah belah);

2. tembikar, barang pecah belah.

belinjau

sejenis tumbuhan (pokok dan buahnya), belingar, Gnetum gnemon;
emping ~
emping yang dibuat daripada buah belinjau.

belinjo

[Indonesia]

1. belinjau;

2. [bahasa percakapan] peluru (senapang, pistol, dan lain-lain).

belintang

lintang;

berbelintang, berbelintangan terletak melintang:
pokok kayu itu ~ di tengah jalan;

membelintangkan meletakkan melintang:
~ papan di jambatan;

terbelintang terlintang.