Kamus Bahasa Melayu

cara hidup yang langsung tidak mementingkan kenikmatan, keselesaan atau kemewahan hidup duniawi.

(Kimia) sejenis sebatian organik yang digunakan sebagai pelarut.

[Arab] [arkaik] yang lebih rendah, hina.

sejenis bahan yang hitam dan lekit seperti tar yang digunakan untuk melapisi jalan (sebagai bahan penampal bocor dan lain-lain);

berasfalt mempunyai lapis (dilapisi) asfalt:
jalan itu belum ~;

mengasfalt membubuh asfalt pada (jalan).

[Arab]

1. putih kuning;

2. kuning (warna kuda).

(Perubatan) keadaan sukar bernafas kerana kekurangan oksigen di dalam darah, sehingga ada kalanya boleh menyebabkan kematian.

[Arab] (jamak bagi sahib) kawan, sekutu.

[Arab] menderhaka, melawan (tidak mengikut).

benar, sah;
tidak masuk ~ tidak masuk hitungan.

[sastera lama] perhatian;
mengambil ~ mengendahkan, mempedulikan;

mengasi mengendahkan, mempedulikan;
tidak ~ tidak mengendahkan;

= aci I.