debu

1. tanah kering atau bahan lain dalam bentuk serbuk halus yang menutupi bumi, permukaan benda, atau yang berterbangan ditiup angin:
~ di tepi jalan itu berterbangan apabila kereta lalu;

2. [sastera lama] patik, hamba;
~ tuanku hamba tuanku;

berdebu ada debu, dipenuhi debu, berhabuk, terdapat (diliputi dan sebagainya) debu yang berterbangan:
jalan-jalan yang ~;

mendebu menjadi seperti debu (menjadi halus);
cakap ~ cakap (pertuturan) yang keluarnya bertalu-talu;

mendebukan menjadikan atau menyemburkan dalam bentuk debu:
oleh yang demikian, telah diciptakan alat yang boleh menyemburkan atau ~ racun kulat;

pendebu alat untuk mendebukan (racun kulat dan lain-lain).