telinga I

1. pancaindera untuk mendengar (di kiri kanan kepala manusia atau binatang), kuping:
aku membisikkan sesuatu ke ~ nya;

2. = daun ~ bahagian telinga sebelah luar untuk menangkap suara, kuping:
dipulasnya ~ budak yang degil itu;
pangkal (pohon) ~
tempat daun telinga bercantum dengan kepala;

3. sesuatu yang menyerupai telinga (mis pemegang pada barang-barang yang tertentu dan lain-lain);
~ beruk telinga yang rapat pada kepala;
~ biola alat untuk menegangkan (mengendurkan) tali biola;
~ gajah (jabing, jobing) telinga yang lebar;
~ jebang telinga yang menganjur keluar;
~ kuali
a) tangkai tempat mengangkat kuali;
b) [kiasan] orang yang tahan hati walaupun dimarahi dan dikatai oleh orang lain;
~ kucing (kambing, rusa) telinga yang tirus ke atas;
~ nipis (tipis) orang yang lekas marah;
~ telepok layu telinga yang cantik bentuknya;
~ tempayan [kiasan] orang yang tidak mahu mendengar;
~ tikus telinga yang kecil dan tirus;
~ bagai ~ rawah (peribahasa) [Minangkabau]
a) tidak mengendahkan nasihat dan tunjuk ajar orang;
b) tidak berasa malu mendengar perkataan yang tajam;
~ rabit, pasang subang di kaki = ~ rabit dipasang subang kaki, untut dipakaikan gelang, jari kontong dimasukkan cincin (peribahasa) membuat sesuatu yang tidak layak akhirnya menjadi keaiban;
~ yang lembut itu kerap dipulas, yang bodoh juga yang ditipu orang (peribahasa)
a) orang yang pemurah kerap kali menjadi tempat tumpuan orang meminjam;
b) orang yang penurut selalu diperkuda orang;
masuk ke ~ kanan, keluar ke ~ kiri (peribahasa) tidak dapat menerima pelajaran atau nasihat yang diberikan;
pilin ~ saring-saring (peribahasa) [Minangkabau] hendaklah difikirkan habis-habis sebelum mengerjakan sesuatu;
rasa pedih cuping ~ (peribahasa) marah kerana mendengar sesuatu yang tidak patut;

menelinga memasang telinga, mendengar dengan hati-hati (percakapan dan lain-lain):
aku ~ kalau-kalau bunyi itu datang ke bilikku.

berkongsi